Asel doğduğu günden beri uykuyu sevmeyen bir bebekti zaten bir kaç haftadırda buna ek uykuya dalmakta ciddi sıkıntı yaşıyor-uz.Çoğunlukla uyutma süremiz 1 saati aşabiliyor e böyle oluncada zaten geç yatan bir çocuk uykuya dalmasıda epey vakit alınca biz ana babaya dinlenicek vakit kalmıyor.Hoş insan bu tempoyada alışıyor alışmasınada bazen sinirler tavan yapabiliyor.
Uzunca bi süredir dönem dönem 2 yaş sendromunu yani havalı adı ile terrible two-yu dibine kadar yaşamaktayız.Amaan derdim kendimizi neye inandırırsak onu yaşarız yemişim sendromunu! Hakikaten yedim bi güzel yedim yuttum! Çoğunlukla inat krizleri ile baş gösteren bu sendromla mücadelemiz devam etmekte.Asel şuanda 18 aylık ve eğer bu dönemi bu kadarla atlatırsak kendimi şanslı sayıcam.Hele şu ara ne sorsam ıı-ııhh diye bir cevap verme şekli varki güleyim mi ağlayım mı bilemiyorum bazen :)
Asel yemek yemeyide seven bir çocuk değil. Geçenlerde 6 köfte ve bir kase çorba içti şaşkınlıktan bi süre kendime gelemedim.Sonrasında tabi 2 gün öğlen ağzına doğru düzgün yemek sürmedi.Çocuk kahvaltı,süt- ki bu da ayrı bir konu- bazen meyve,çoğunlukla kuruyemiş,kendi deyimiyle manni yani makarna ve keyfi olursa çorba yiyerek yaşıyor.Vitamin,sebze,protein adına ne yediyse bebekliğinde yedi, sebze çorbalarıyla kaktırdığım bin çeşit sebzeyi anca o zaman tüketti hanımefendi.Şimdi mümkün değil sebzeyi ağzına sürmüyor.Aslında iştahsız bir çocukta değil sevdiği şeyleri oturup baya baya yiyor ama o konuda bile sevdiği şeylerde dengesizlik yapabiliyor.Kaşığı ya da çatalı ağzına doğru götürdüğümde daha tadına bile bakmadan ağzını kapatıp kafayı çeviriyor yemeklere karşı çok ön yargılı.Yemeyen çocuk çok zor derler ya aynen öyle.
Mesela bu deli yoğurtta sevmezdi.Yoğurdu yayla çorbası yapıp içine nane koyup öyle yediriyordum sonra birgün patates kızartmasının yanında verdim o gün bugündür alt tarafı 2 haftadır falan yani ara ara yoğurtta yemeye başladı.Sonraa en büyük sıkıntımız Asel'in süt içmemesiydi.Birgün arkadaşım meyveli sütlerden oğluna verdiğini söyleyince benimde aklıma Asel'e vermek geldi vee bingo asel artık kutu kutu süt içmeye başladı.Tabiki pastorize günlük süt içmesini tercih ederdim ancak kendim evde yaptığım hazır olarak içtiği aromalı sütleri bile içmiyor.Ayrıcada kendisi çok büyük bir limonata sever :)
Efendim tabiki bir çocuk kolay yetişmiyor bunu bende biliyorum ama böyle sorunlarımız olucağı hiç aklıma gelmezdi :)
Herzaman söylediğim bir şey büyüdükçe zorlukları ne kadar artsada iletişimimizde arttığı için inanılmaz keyifli bir hale geliyor.Geçenlerde babası ile birlikte üçümüz balkonda oturuyoruz ve baya baya sohbet ettiğimizi fark ettim.Tabiki koca insan gibi oturup konuşmuyor zaten teknik olarakta konuşamıyor ama kendi dili ile kurduğu 2 kelimeli cümleler ile bize bıdır bıdır eşlik ediyor. Her söyleneni anlıyor ve etrafından duyduğu herşeyi hafızasına kaydedip bir gün bize şak diye o kelimeyi kullanabiliyor.İşte şu zamanlar konuşmalarımıza çok dikkat etmemiz gereken zamanlar.
Artık derdini istediği şeyleride anlatmaya başladı ki bu hallerini izlemesi inanılmaz keyifli.
Birde özellikle kız çocuklarını büyüdükçe giydirmesi ayrı bir zevkli oluyor.Asel ben dışarı çıkmak için hazırlanırken özellikle benim hareketlerimi oturup dikkatli bir şekilde izliyor.Kız çocuğu işte ilgilisini çekiyor ve ojelere deli gibi ilgi duyuyor.Ben eline oje verdiğimde aç aç diye peşimizde dolaşıyor ama tabiki ona ojeyi sadece annelerin ve büyük ablaların sürebileceği birşey olduğunu oturup anlatıyorum o da anlıyor olsa gerek pek ısrar etmiyor.Krem sürmeye bilezik takmayada pek meraklı :)
.jpg)
Büyüdü ya artık anne kız sabahları o kahvaltısını ettikten sonra beraber kahvaltı etmeye gidiyoruz.Çıkıcağımız zaman kapının önüne oturup ayakkabılarını giydirmemi bekler sırtına çantasını takar el ele tutuşup yürürüz.
Böyle şeyleri yaşayıp keyif alacağımı hiç tahmin etmezdim ama insan anne olduktan sonra bi başka yaşıyormuş hayatı..
İşte böyle sevgili takipçi.Allah isteyen herkese evlat nasip etsin diyorum hep.Kendisi benim her gece Allah'a şükretme sebebim...
.jpg)
.jpg)
